fotografy: Dirk van Ginkel

Vrolijk Belvédère

DIRK VAN GINKEL – 

Vanwege corona heeft Museum Belvédère in Heerenveen zijn restaurant tijdelijk opgedoekt. Weg zijn de tafels, stoelen en koffiedrinkende bezoekers. Maar daar heeft men wat op gevonden. De opengevallen zal is nu in gebruik als expositieruimte. Kunstenaar Gjalt Blaauw toont er een stuk of acht opgewekt stemmende objecten.

Moet je kijken wat vrolijk! Die kleuren! Die vormen! Nog nooit zoiets gezien! Bezoekers van Museum Belvédère reageren blij verrast als ze het voormalige restaurant inlopen en daar de beelden zien van Gjalt Blaauw (Grou, 1945). Het is de eerste ruimte die je betreedt nadat je een kaartje hebt gekocht. Want zo heeft het museum de route in coronatijden geregeld: eerst langs de beelden van Blaauw, dan naar het compartiment dat doorgaans gewijd is aan de eigen collectie, dan weer langs Blaauw naar de plek waar de grote solotentoonstellingen worden gehouden, in dit geval Aarde en Wereld van Olphaert den Otter.

 

De expressieve beelden van Blaauw willen graag gezien worden. Alsof het zelfbewuste wezens zijn.

 

Expressief
Er is heel wat te zien aan de sculpturen van Blaauw. Vooral ook omdat hun vormen zo willekeurig zijn dat ze niet makkelijk beklijven. Steeds denk je: heb ik jou nou al gezien of niet? Veel houvast heb je niet.

De organische vormen verwijzen dan ook naar niets dan zichzelf. Het is alsof de beeldhouwer langzaam uitvloeiende vloeistoffen plotseling heeft doen stollen en hun toevallige vormen in plaatijzer heeft vastgelegd. Felle kleuren accentueren die expressieve vormen. Geel, blauw, roze … De beelden van Blaauw willen graag gezien worden. Alsof het zelfbewuste wezentjes zijn.

Aaibaar zijn ze ook, deze beelden in hun vriendelijke gedaante. En je mag van ze denken wat je wilt, want ze hebben van de maker geen titel meegekregen. Daar zit een gedachte achter. Blaauw vindt dat de toeschouwers van zijn werk er maar hun eigen verhaal bij moeten bedenken.

 

Het is alsof Blaauw beeldelementen uit schilderijen van Kandinsky en Miro een driedimensionale vertaling heeft gegeven.

 

Vertrouwd
Hoe verrassend de beelden van Blaauw ook zijn, toch doen ze in al hun eigenheid heel vertrouwd aan. Hoewel je ze niet makkelijk binnen een kunststroming kunt plaatsen, roepen ze veel associaties op. Het is alsof enkele van de vele wonderlijke beeldelementen uit schilderijen van kunstenaars als Kandinsky en Miro bij Blaauw een driedimensionale vertaling hebben gevonden. Niet een-op-een natuurlijk, dat zou flauw zijn, maar toch… Het zou zomaar kunnen. Ook de humor en bravoure van iemand als Ettore Sottsass, de bedenker van de uitbundige Memphis-stijl, proef je bij Blaauw.

De beelden vormen een fijne opmaat voor een bezoek aan de rest van het museum waar ze in vorm en kleur een mooi rijm vinden in het kabinet dat gewijd is aan de schilder Johan Haanstra. Die portretteerde – nogal onnavolgbaar – Friese dorpen in, volgens het museum, ‘abstracte composities in heldere kleuren van eenvoudige vormen, lijnen en toetsen in een leeg vlak’. Alsof het over de beelden van Blaauw gaat.

Reagearje

DE MOANNE

'de Moanne' wol in breed en kreatyf poadium biede foar aktuele en skôgjende bydragen oer kultuer en de keunsten. 'de Moanne' lit sjen wat der yn en om Fryslân spilet, yn taal, byld en nije media. 'de Moanne' ferskynt op it web, op papier en organisearret 'live'-moetingen.